Voor een antwoord op deze vragen voerde PFZW een onderzoek uit onder een representatieve groep 60-plussers. Verdeeld in mensen die nog werken en zij die kozen voor volledig stoppen met werken door opname van vervroegd pensioen. De deelsectoren uit zorg en welzijn waren evenredig vertegenwoordigd. De hoge respons bewijst dat dit onderwerp zeer leeft onder 60-plussers: maar liefst 25% vulde de online vragenlijst in (3.000 in totaal).

Uitkomsten

  • Drie kwart geeft aan het werk goed vol te houden, al is de werkdruk hoog.
  • Toch wil meer dan helft liever vandaag dan morgen met pensioen.
  • Bij circa een kwart is de fysieke maar ook mentale belasting te hoog, zij stoppen direct zodra dit financieel mogelijk is.
  • Ook bij de vroeg-gepensioneerden woog de werkdruk (na voldoende inkomen) het zwaarst bij de beslissing om te stoppen.
  • Werkgevers kunnen het best samen met de individuele medewerker beoordelen wat de beste aanpak is om het werk vol te houden.

​Waarom doorwerken 

Voor lang niet alle 60-plussers is blijven werken een probleem. Drie kwart houdt het goed vol. Deze 60-67 jarigen werken nog voor het inkomen, voor de contacten met collega’s en cliënten en vanwege voldoening en uitdaging. 

Van de werkenden in deze leeftijd wil de helft wel graag (deels) met pensioen. De reden is vooral de werkdruk (45%) en de gevoelde toename daarvan in de afgelopen jaren. Circa een kwart stopt onmiddellijk als dit financieel mogelijk is. Dit heeft te maken met de aard van het (zware) werk dat in combinatie met leeftijd niet meer vol te houden is. Sommigen noemen zichzelf versleten of merken dat de mentale flexibiliteit minder is geworden. 

Waarom eerder stoppen

Het probleem van de zware werkdruk is ook zichtbaar bij de antwoorden van de gepensioneerden. Zij gingen vooral met pensioen vanwege de werkdruk (31%). Maar ook geregeld vanwege ‘het management/de organisatie’ (29%). Opvallend hierbij is, dat een derde van de gepensioneerden wel gedeeltelijk had willen doorwerken vanwege de contacten met collega’s en cliënten. 

Geen standaardoplossingen

Duidelijk is dat het beperken van de werkdruk mensen langer aan het werk kan houden. Maar de behoeftes per persoon zijn heel verschillend. Standaardoplossingen (bijvoorbeeld beperking van uren) voldoen niet altijd. Soms zit het ook in de aard van het werk, of in zaken rond het eigenlijke werk zoals administratie of gevraagde bijscholingen.  

Werkgever en medewerker kunnen het best samen naar oplossingen kijken. Uit toelichtingen in het onderzoek blijkt dat veel werkgevers dat al doen, maar ook dat er geregeld nauwelijks aandacht voor is.  

Werken als vrijwilliger 

Mensen die in deze sector werken, doen dat vooral omdat ze anderen willen helpen. En dat houdt niet op bij pensionering. Dit blijkt ook uit het feit dat circa 50% van de gepensioneerden vrijwilligerswerk doet. Weliswaar meestal voor een beperkt aantal uren per week, maar kennelijk blijft de behoefte om ‘zichzelf nuttig te maken’ ook na pensionering een sterke motivator.